Terug de weg op na 3 weken Tehran en Esfahan heeft mijn tocht mij door een woestijn geleid.
Een van mijn wensen is dus uit gekomen !.Samen met mijn nieuwe fietscollega Erich tot Yazd, waar ik nu ben. Heb ik de laatste dagen de mezelf erg goed vermaakt Tudesgh een plaatsje +-100 kilometer verder werden we uitgenodigd voor een traditionele Iraanse bruiloft. Rond een uur kwamen ik Erich en Abbas de persoon die ons uitnodigde aan op de bruiloft de tweede ceremoni. Na lekker te hebben gegeten werden er trommels tevoorschijn gehaald om de eeuwen oude traditie uit te voeren links zaten de mannen en rechts de vrouwen.Ik zelf samen met Abbas die dikke grappenmaker en Erich zaten we op de eerst rij voor het tapijt. Het getrommel was vermakelijk en amusant dit alles gebeurde in en rustige sfeer.Tot de mannen een soort van Brazilianse carnavals dans begonnen te doen die nogal wild was, het getrommel werd opgezweept en de dans ook meer en meer. telkens als een van de mannen het overnam van de andere of als tweede persoon meedeed bgonnen de vrouwenhard te jubelen als Indianen nogal hard.Ik ging door de grond toch de tweede en derde keer was ik het wel wat gewend geraakt, dit culturele traditie getrouw land dat me een sensatie gaf dat me nog lang zou heugen.
Erich werd uitgedaagd en danste dus mee waarop de vrouwen weer jubelde ook kreeg hij 10.000 riaal (1 $) als compliment voor zijn goede dans. Ik werd ook gevragen maar sloeg dit af, gelukkig accepteerde ze dit, no pressure. Het dansen stopte en de bruid en bruidegom kwamen binnen tijdens dit minder leuke moment dat ongeveer een uur of twee duurde werden de cadeautjes uitgedeeld en het geld opgeteld. Ik en Erich vielen bijna in slaap dan toch uiteindelijk het einde vond plaats. Een aantal mensen vertrokken al en ik moest iets met mijn schaamte gevoel doen dat ik niet mee durfde te dansen dus even dacht ik ongezien ook een dans te doen. Dat mislukte en de vrouwen begonnen ook te jubelen voor mijn dansje het ging me goed en tot mijn verbazing was het toch een beetje mijn steil en ook ik kreeg 10.000 riaal toe gestopt.
Deze halve seks dans met kleren aan danste ik net als de andere die een beloning kregen met het geld in de rondte waardoor de vrouwen nog meer begonnen te klappen en jubelen. Het gevolg van deze dans beslising van mij was dat het feest nog een minuut of 15 langer door ging. De bruidegom (de man) kwam langs voor de felicitatie’s en door de drukte kwam het succes dat ik hem wenste in gebrekkig engels er wat uit als sukseks waarop hij antwoorde dat dat er van ging komen yes. Waardoor er bij mij het idee opkwam hoelang deze arme man daar al op had moeten wachten !.
Even later vertrokken Erich ik volgegeten en gedronken met een dollar meer opzak terug naar het huis van abbas waar we overnachten.
Maar 15 kilometer gefietst en een prachtdag gehad met een ervaring 100 % Iraanse menselijke echteid .
In dit mooie en toch nog zo vriendelijke en gastvrije land.
Categorie: Iran
