Het is vandaag maandag en ik heb de hele dag gefietst .
De vorige dag had ik al vroeg een plek gevonden omdat er maar weinig bomen zijn in dit land.
Vandaag is dat probleem er weer en ik vermoed al wel dat ik geen bomen tegen kom .
Langs wat bomen gefietst aan het water maar dat was aan de overkant van een sloot die langs een meer lag nog aan het open?
Na deze omweg door gefietst.
Een stroom centrale ,toch maar door gefietst Dit gaat toch te ver !
Van de route afgeraakt op de ene of andere manier .
Het is al zolang donker en laat …….naar en ..laat (daar is een bos)dat is mislukt,ik moet toch iets.
Dan toch maar achter de stroom certrale, ik loop naar achter het gebouwlinks in de hoek van mijn oog hangt een blauw bord niet van zelf sprekend te weten dat daar op natuurlijk staat VERBOEN TOEGANG.
Ik zet mijn tent op en zit voor het eten te maken .
Ik hoor de honden blaffen die ik eerder heb zien snuffelen bij het afval
Dan maar niet eten dan maar panne koeken . god verdomme .
Ik kruip in mjn tent en blijf maar denken aan de dingen die niet in mijn voordeel uitpakte ook het blauwe bord boven de deur van de centrale bleef in mijn geest opdoemen .
Mijn geweten ratelde maar door . De wet ! gevangenis tralies!
De Roemeense staat daar moet ik maar mee op passen politie
De angst speelde mij parten en liet mijn verbeelding leven .
Wat overdreven zoals :kom ik terug van mijn reis na ander half jaar .
Hee John waar ben je geweest ! ?
Nou ik heb ander half jaar in de Roemeense gevangenis gezeten , erg grappig allemaal.
Daar keek ik even door heen.Maar toch !
Een boete, of ook maar een uur in een Roemeense cel leek me al teveel.
Dat is me mijn reis niet waard .
Ik moet hier weg!.
Enig sinds vermoeid maar blij om over mijn twijfel heen te zijn gestapt, begin ik met in pakken .
3 Tassen 4 tassen het gaat snel,aan de fiets blij over mijn besluit, weg hier !
Plotseling van uit het duister,even wist ik niet wat ik hoorde ,geroep in het Roemeens
En het open neer gaan van een lamp.
Verschrikt denk ik een boer een politie! Brand het is gebeurd met me.
Ik roep I am going i am alraedy going!no politie please cord(tent)Do problems!
i want no problems!
Even later ,warempel hij is weg.Ik dacht als hij maar weg blijft , als die de politie aan het bellen is ,pech(al wist ik dat ik dan hang)
Maar ik vlugt!.
In mijn verbeelding zie ik mezelf al fietsen langs de weg de politie die me voorbij rijdt.
Het volgende moment van mijn verbeelding als in een serie word ik aangehouden en geboeid afgevoerd.
Even later is hij weer terug met allerlei vragen in het Roemeens
Ik reageer in drie talen en met allerlei bewegingen dat ik er niets van begrijp.
De man die nu in mijn ge zichts veld staat , en die ik dus duidelijk kan zien is rustiger geworden , de paniek bij mij ook onmiddellijk , toch niet helemaal.
Mijn hart bonkt nog, na die eerste klap toen hij opdook uit de duisternis .
De spanning(het spannen trekken van spieren en de constante druk in mijn geestelijk vermogen .
De adrenaline spuit nog als een zee door mijn lijf eb en vloed .
Hij maakt een hoog laag gebaar dat ik me niet druk hoef te maken.
Wijst naar mijn (cord) tent en zegt no problem no problem.
Maar ik bepaald nog niet rustig , antwoord I am going i was already going .
Ik pak de rest in en voel dat de man enig sinds verwonderd kijkt hoe snel ik dat doe .
En eigenlijk ik ook .
Hij gebaard mij mee te komen en opent de deur van de electricietijds centrale
Waar een warme ruimte voor deze werknemer en mij bestond.
Categorie: Tot Turkije
