Toeters en bellen alle kleuren van de regenboog en zulke felle.Mijn dagen in quetta/pakistan zijn onwennig maar ook gemakkelijk om te dragen. Na dat ik naar Zahedan ben gefietst en de bus heb genomen naar Quetta /Pakistan bevindt ik me weer in een ander land, aauw maar ook vooral heerlijk, iedereen spreekt Engels de hotels zijn goedkoper en eindelijk kan ik weer pinnen het eten is goed zelfs zonder vork en lepel. En gisteren heb ik een vergunning bemachtigd om naar lahor via Ziarat, loralai, DG khan en Multan te fietsen de route die in de lonly planet staat beschreven als de mooiste. Toch is Pakistan is ook schokkend voor me de armoede is erger dan Iran.
Mijn herkenning gaat vooral uit naar het India dat zo dichtbij is en herinneringen van een vakantie een tijdje geleden schieten aan me voorbij als de dag van gisteren.De mensen zijn zo symphatiek en straatarme kinderen met grote onschuldige ogen in een hard leven staan gegrift in mijn geheugen.Waar heb ik me dan ooit toch zo druk om gemaakt ??!.
Lekker eten en drinken tijdens de rammadam zelfs een biertje dat erop leek uit een kratje te komen die de engelse 100 jaar geleden of zo achter hadden gelaten. Lekker aangeschoten eindelijk sinds een maandje, toen bleek ik me wat te hebben vergist in de tijd en tijdens mijn avondeten (dat ik al heerlijk naar binnen zat te werken) zat iedereen met zijn handen omhoog of met lege ogen rond te kijken tot het tijd was om te beginnen. Het smaakte me er niet minder om maar dat zal wel door het alcohol duiveltje komen dat in me huisde.Volgens een islamiet waar ik contact mee had moest ik me schamen en hielp hij mij er niet mee om aan alcohol te komen uit principiele redenen, aauw.
Toch nog zoveel te vertellen maar ik zal het kort houden als me dat gelukt is.
De groeten aan iedereen thuis op vakantie of op reis en tot horens.
Categorie: Pakistan
