1600 uur en de 70 zit erop. Geen hoge pas, eentje minder dus, toch mijn realiteit bestaat enkel uit bergen. Na een zware dag (zonder deze hoge pas) wordt het vinden van een plekje ineens erg lastig. İk baal dus als een stekker en denk ojee niet weer he, aauw. Bergen en bergen langs de weg de weg gaat op en neer met de schuine hellingen is er geen plek te vinden dan is er op de lage plekken altijd wel weer een tentje of er staan herders.Niets is toepasselijk. Het begint te schemeren en nog steeds niets. Een paar schapenherders liggen te luieren langs de weg op een rotsverhoging. Het is een typish gezicht zo relaxt als dit tafereel eruit ziet de een met een gras spriet in zijn mond lang uit en de andere zit er langs. Maar ik voel me niet relaxt dat doet het hem, ik sla haaks links af en loop twee kilometer het lage veld in. Zo gauw ik uit het zicht ben gooi ik mijn spullen neer chek voor mieren en zet mijn tent op. Een tijdje na het eten komt er een van de twee wat rond neuzen, het valt me op dat ik nogal nors kan zijn. De schapenherder die even later na wat turks gepraat weer weg loopt en mijn rust is weer compleet. İk bedank hem vriendelijk.
Categorie: Tot Turkije
