1-1-2008

 
Ons mam vroeg waar ik nou eigenlijk zit op de kaart maar dat is nog steeds aan de kust.
Vanaf Panaji oftewel Panji ben ik aan de kust geweest naast de 17 een grote weg. Op die schaal is het niet mogenlijk om deze weggetjes te zijn dus een streep over de kustlijn is eigenlijk al goed genoeg waar die dan zou moeten eindigen is dan wat moeilijk te zeggen. Maar dat word wel duidelijk naarmate de tijd vordert.
 
Rajastan ligt in het weste van India en dar ben ik alleen geweest tot aan Pushkar en Ajmir ongeveer 500/300 kilometer naar het weste ten opzichte van Agra. aarna na Ajmir met de trein naar mumbai.
Ik kan het helaas niet beter verteleen want ik heb de kaart ook niet.

25/12/2007

Ten eerste wens ik jullie prettige kerstdagen en een voorspoedig 2008.
Dat het een knaller mag worden !!.

Ik zit nu in Panaji hoofdstad van Goa. Goa bereikte ik vandaag om
12.00 uur na 65 kilometer fietsen en de hoofdstad rond 15.30 uur.Panaji voelt niet zo relaxt aan.Toch als ik die koele rivier zie omringd door bergen en palmbomen wiegend in de tropishe wind.slaat dat weer volledig om. Ik volg de brede zonnige straat en ik ben weer in een stukje paradijs beland omdat de wereld en zeker ook India, dat is.
Toch heeft schoonheid en paradijs zo op mijn manier van reizen soms ook zo zijn prijs.Ik vraag rond en zoek en zoek na 1 a anderhalf uur nog steeds niks. Het is Kerstmis en alles is vol iedereen verzekert me dat de riksja rijders , iedereen. Dat was hetgene waar ik al zo zenuwachtig van was. Niet dat geen hotel echt een probleem voor mij is. Toch om deze verwachting na 6 dagen camperen in het water te zien vallen was even moeilijk en hard. Vooral vanwege geen douche.Een aardige Indiaase man en zijn zoontje zeggen tegen mij ga dan op het Miramar strand liggen ik vraag is dat dan wel veilig en hun antwoorden, ja. Dit idee land goed bij mij. En na een opmerking over douchen wijst hij naar een delux toilet en was ruimte. Dat kan daar !.

Zo fris als een hoentje  na wat geharrewar met de bewaker over het parkeren van mijn fiets ( waardoor het ineens weer wel mocht) Neem ik plaats in het betreffende tuin garden restaurant met uitzicht op de verlichte boten die langzaam voorbij komen varen.Ik bestel een 650 ml foster en een veg. springrol. Ik voel me een zelfgemaakte man en heb zojuist mijn probleem overwonnen. Mijn bui is een stuk beter. En blijk zo op het eind van de avond toch nog een Kerstavond kadeautje te krijgen.

Na een 2e foster en een belachelijke dure veel te kleine pizza fiets ik lekker aangeschoten aan. En kom 2 Indiaase mannen tegen waardoor ik op deze mooie vrije avond ook nog eens verwikkeld raak in een interresant gesprek. Ze willen met me op de foto en ik voel me haast de ster die ik niet ben, dus ik lach dus even en vraag waar is het Miramar Beach ?. 2 minuten later sleep in na een dag van 115 km mijn fiets  het strand op zet mijn tent op geniet even van de avond op mijn stoeltje en kruip in mijn tent.

Ik word wakker met het geluid van de golvende zee en als ik er even uitkom zie een kind met zijn vader op het strand lopen met een kerstmuts op.Dit doet mij goed en ik reken mezelf weer gelukkig.

Groeten en de beste wensen allemaal !!!!!!!.
Darmee bedoel ik dus ook iedereen waar ik het E-mail adres niet van heb !!!!!!!!!!!!!!!!.

13/11/2007

Na ongeveer 10 dagen in Lahore met mijn visa voor India (van zes maanden) op zak waar ik magishe momenten beleefde tijdens optredens van dansers en muziekanten met het gekleurde cultuur gevoel echt in Pakistan te zijn was alles volmaakt en compleet. Ook het contact met de backpackers met al hun verhalen en ervaringen in de omringende landen was optimaal vermakelijk. Toch een totaal ander beeld dan al het fietsen en kamperen in mijn uppie waarin ik haast nooit een mede toerist tegenkwam. Toch ondanks de drang om te kamperen begon weer op te komen. Toch was er een gevoel dat ik niet goed kon verlaten en dat gevoel was Pakistan. Ook de noodafroep veranderde daar niets aan en vermaak bleef aan. Zelfs waren er fietsers waar ik mee mee kon toch deed ik dat niet,ook allemaal andere richtingen en ideeën. Tot ik een Australiër tegen kwam die wel de goede kant op ging met een transit visa voor Pakistan en nog een dag voor Pakistan . De volgende dag zat ik dus ineens weer op de fiets en 29 kilometer later stonden we aan de grens van India. Sweet o,o,o, sweet India zolang heb ik hier op gewacht om weer india tegen te komen. Met de gouden tempel als een van de highlights voor mij chekte we daar in, in onze compleet gratis accomodatie voor drie dagen. Toch het gratis slapen en eten en drinken krimpt in de verglijk tot de machtige magishe uitstraling van deze tempel. Het complex is erg groot het meest heilige tempel gedeelte omringd door een bad waar de Sikhs hun zonden af wassen is bezet met 750 kg goud.De architectuur en details zijn enorm ongelooflijk.Toch de finishing touch en het meest belangrijke voor mij is dat dit stuk cultuur door de mensen is gemaakt. Zo morgen op naar Dharmsala oftewel voor de kenners naar mecloud ganj en ja we gaan kamperen is de bedoeling. Eindelijk weer mijn tentje op zetten en niet alleen is een genot en mijn reis is de laatste tijd meer dan oke.
 
De groeten vanuit India van een wereldfietser